Szybko.
Strzelby.
-Biegnij Lora!
Szybciej! Biegnij szybciej!
*wystrzał*
-Loreleí! Nie!
Biegłem przez las niosąc waderę na plecach. Słyszałem tylko
tętent łap o twarde podłoże. Wielu łap.
Otaczała mnie wataha wilków. Co chwila padały wystrzały, ludzie deptali nam po
piętach. Czułem jak wilczyca, którą niosłem opada z sił. Skręciłem gwałtownie,
żeby zmylić pościg, a reszta stada pobiegła za mną. Nigdy nie opuściliby swojej
alfy, chyba, że mieliby pewność, że nie żyje.
Usłyszałem
jak kolejny basior pada na ziemię. Wokół momentalnie utworzyła się wielka
kałuża krwi.
W oddali dostrzegłem wzgórza – skierowałem się w ich stronę.
Tam łatwiej będzie zgubić prześladowców. Biegłem dalej, mijałem porośnięte
mchem głazy. Nagle, zza jednego z nich wyszła suka.
-Pomocy! – krzyknąłem na całe gardło. Husky nic nie
powiedziała, tylko wskazała na jaskinię za jej plecami.
Wbiegłem do środka,
wataha poszła w moje ślady. Słyszałem jak pogoń mija naszą kryjówkę. Położyłem waderę na chłodnym podłożu i zacząłem
wydawać rozkazy:
-Ty! Przynieś coś miękkiego! – wskazałem na wilka – Ty! Ty
idź po coś, czym można będzie zatamować krwawienie!
Z rany postrzałowej w brzuchu wilczycy sączyła się
szkarłatna posoka. Wilki uwijały się przy swojej przywódczyni, ktoś przygotował
prowizoryczne posłanie. Nawet nie pamiętam z czego było zrobione. Biało-czarna
suka wpadła do jaskini z naręczem jakiś ziół w pysku. Podeszła do leżącej alfy
i zaczęła ją opatrywać. Po pełnych udręki minutach, które zdawały się ciągnąć w
nieskończoność, nieznajoma wreszcie odstąpiła od wadery. Jej bok wyglądał o
wiele lepiej, futro było czyste, rana zakryta.
Upewniłem się, że stan Loreleí jest stabilny, po czym
podbiegłem do suki z zamiarem dowiedzenia się czegoś więcej.
-Gdzie my właściwie jesteśmy? – zapytałem tonem
wypranym z emocji.
-Nie ma za co – fuknęła Husky w odpowiedzi i odwróciła się
do mnie plecami.
Westchnąłem, wznosząc oczy do góry.
-Dzięki – wydusiłem.
-Jestem Sode No Shirayuki – przedstawiła się – beta sfory
Crazy Dog's.
-Maneki-Neko.
Sode No Shirayuki?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz